18 యేసు – నా గొఱ్ఱెలను మేపుము. నీవు యౌవనుడవై యుండినప్పుడు నీ అంతట నీవే నడుము కట్టుకొని నీకిష్టమైన చోటికి వెళ్లుచుంటివి; నీవు ముసలివాడవైనప్పుడు నీచేతులు నీవు చాచుదువు, వేరొకడు నీ నడుముకట్టి నీకిష్టము కాని చోటికి నిన్ను మోసికొని పోవునని నీతో నిశ్చయముగా చెప్పుచున్నానని అతనితో చెప్పెను. 19 అతడు ఎట్టి మరణమువలన దేవుని మహిమపరచునో దాని సూచించి ఆయన ఈ మాట చెప్పెను. ఇట్లు చెప్పి–నన్ను వెంబడించుమని అతనితో అనెను.
18 మరియు 19 వచనాలు పేతురు యొక్క అమరత్వాన్ని తెలియజేస్తున్నాయి. సుమారుగా క్రీ.శ. 90లో యోహాను సువార్త వ్రాయబడే నాటికి, పేతురు అప్పటికే 30 సంవత్సరాల క్రితం మరణించి ఉంటాడు. పేతురుకు అప్పగించిన పని తరువాత, యేసు అతని మరణం గురించి ఒక ప్రవచనం చెప్పాడు.
21:18
నీవు యౌవనుడవై యుండినప్పుడు నీ అంతట నీవే నడుము కట్టుకొని నీకిష్టమైన చోటికి వెళ్లుచుంటివి
యౌవనములో మనము మనకు మనమే యజమానులమై యుందుము, కానీ వృద్ధులమైనప్పుడు ఇతరుల మీద ఆధారపడతాము. యౌవనములో ఒక స్వేచ్ఛ లేదా స్వాతంత్ర్యం ఉంది.
నీవు ముసలివాడవైనప్పుడు నీచేతులు నీవు చాచుదువు, వేరొకడు నీ నడుముకట్టి నీకిష్టము కాని చోటికి నిన్ను మోసికొని పోవునని
ఈ సామెత గూఢమైనది. పేతురు తన యౌవనంలో తనంతట తాను బట్టలు వేసుకుని, తనకు ఇష్టమైన చోటికి వెళ్ళాడు. అయితే, అతను వృద్ధుడైనప్పుడు, మరింత పరిమితం అవుతాడు. అతని స్వాతంత్ర్యం మరింత పరిమితం అవుతుంది. అతను ఇతరులపై ఆధారపడవలసి వస్తుంది. మరణం సమీపిస్తున్నప్పుడు పేతురు తాను చేయాలనుకున్నది చేయలేడు.
వృద్ధాప్యంలో జీవితానికి మరిన్ని పరిమితులు ఉంటాయి. వృద్ధులు తమకు సహాయం చేయడానికి, బట్టలు వేయడానికి, మరియు తాము వెళ్లడానికి ఇష్టపడని ప్రదేశాలకు నడిపించడానికి ఇతరులపై ఆధారపడతారు. పేతురు ఒక స్వతంత్ర వ్యక్తి నుండి ఖైదీగా లేదా అమరవీరుడిగా మారాలనేది దేవుని ప్రణాళిక. మొదటి శతాబ్దంలో “నీ చేతులు చాపు” అనే భావనను సాధారణంగా శిలువ వేయడం అని అర్థం చేసుకున్నారు.
ఇక్కడ యేసు పేతురు మరణాన్ని సూచించారు. యోహాను ఈ సువార్తను వ్రాసే సమయానికి పేతురు అప్పటికే మరణించాడు. ఈ రచన జరిగిన 30 సంవత్సరాల తర్వాత రోమ్లో నీరో చేత అతను తలక్రిందులుగా శిలువ వేయబడ్డాడని సంప్రదాయం చెబుతుంది (1 క్లెమ్. 5:4). అతను అమరవీరుడయ్యాడు. ప్రజలు పేతురు మెడకు తాడు కట్టి, శిలువపై మరణశిక్ష కోసం అతని చేతులను చాచేవారు.
నీతో నిశ్చయముగా చెప్పుచున్నానని అతనితో చెప్పెను
“నిశ్చయముగా” అనే పదం, చెప్పబోయే మాటల యొక్క గంభీరతను నొక్కి చెబుతుంది. తాను పేతురును ప్రేమిస్తున్నావా అని ఎందుకు అడిగాడో యేసు ఇప్పుడు స్పష్టం చేశాడు.
21:19
అతడు ఎట్టి మరణమువలన దేవుని మహిమపరచునో దాని సూచించి ఆయన ఈ మాట చెప్పెను.
18వ వచనంలో పేతురు గురించి యేసు చేసిన ప్రవచనానికి 19వ వచనం యోహాను ఇచ్చిన వివరణ. 2 పేతురు 1:14లో పేతురు తన సొంత మరణం గురించి మాట్లాడాడు.
పేతురు మరణం గురించి దేవునికి ఒక ప్రణాళిక ఉంది. దాని ద్వారా ఆయన తనను తాను మహిమపరచుకోవలసి ఉంది. పేతురు సిలువ వేయబడటం ద్వారా మరణించాడని ఒరిజిన్ గ్రంథం చెబుతుంది. అదే నిజమైతే, క్రీస్తు సిలువ వేయబడటాన్ని సూచనాత్మకంగా చిత్రీకరించడం ద్వారా పేతురు దేవుణ్ణి మహిమపరిచాడు.
ఇట్లు చెప్పి
యేసు పేతురు మరణం గురించిన ప్రవచనాన్ని, తనను అనుసరించమనే ఆహ్వానంతో ముడిపెట్టాడు. పేతురు తన ప్రభువు కోసం చనిపోవడానికి యోగ్యుడిగా ఎంచబడతాడు.
– నన్ను వెంబడించుమని అతనితో అనెను.
తన మిగిలిన జీవితమంతా క్రీస్తును అనుసరిస్తూ జీవించడానికి ఇది పేతురుకు ఒక సవాలు. ఈ అపొస్తలుడు మరణంలో కూడా యేసును అనుసరించవలసి ఉంది. హింసలో మరియు మరణంలో కూడా పేతురు యేసును ఒక మాదిరిగా ఉపయోగించుకోవాలనేది దీని ఉద్దేశం. యేసు పేతురును తిరిగి బహిరంగ పరిచర్యలోకి తీసుకువచ్చాడనడానికి ఇది కూడా ఒక సూచన.
సూత్రం:
మనం మరణించే కృప ద్వారా దేవుణ్ణి మహిమపరచగలము.
అనువర్తనం:
యేసు నిమిత్తం శ్రమపడేవారు లేదా మరణాన్ని అనుభవించేవారు మన ప్రభువుకు మహిమను తెస్తారు (1 పేతురు 4:14-16). పేతురు తన మరణ భయంతో 30 సంవత్సరాలు జీవించాడు. మనం మన జీవితంలోనే కాక మన మరణంలో కూడా దేవుణ్ణి మహిమపరచవచ్చు. ఇది సంసోను విషయంలో నిజమైంది, మన విషయంలో కూడా నిజం కాగలదు.
