అయినను పాపము మరణమును ఆధారము చేసికొని యేలాగు ఏలెనో, ఆలాగే నిత్యజీవము కలుగుటకై, నీతిద్వారా కృపయు మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు మూలముగా ఏలునిమిత్తము
ఇప్పుడు మనం 5:12-21లోని “యేలాగు / ఆలాగే” నిర్మాణం యొక్క చివరి “అలాగే”కి వచ్చాము. ఇది 18వ వచనంలో ప్రారంభమైన క్రమాన్ని పూర్తి చేస్తుంది.
అయినను
ఇక్కడ “అలాగే” అనేది ధర్మశాస్త్రము ఇవ్వడంలో దేవుని ఉద్దేశ్యాన్ని సూచిస్తుంది; ధర్మశాస్త్రము అతిక్రమణను పెంచుతుంది మరియు అందువల్ల కృప యొక్క శక్తిని పెంచుతుంది. కృప పాపము మరియు మరణం యొక్క పాలనను అధిగమిస్తుంది. ఇక్కడ ఒత్తిడి ఉంది: “ఇప్పుడు అపరాధాన్ని పెంచడానికి ధర్మశాస్త్రం వచ్చింది, కానీ పాపము పెరిగిన చోట, కృప మరింత ఎక్కువైంది, తద్వారా పాపము మరణంలో ఏలుబడితే, కృప కూడా మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు ద్వారా నిత్యజీవానికి దారితీసే నీతి ద్వారా ఏలుతుంది.”
పాపము మరణమును ఆధారము చేసికొని యేలాగు ఏలెనో
మన పాప సామర్థ్యం మనపై సార్వభౌమ రాజుగా పరిపాలిస్తుంది. పాపము మనుషులపై నిరంకుశమైనది. ఇది దేవుని నుండి పరాయీకరణ మరియు వేరును తెస్తుంది. మనం ఆదాము యుగంలో పాపము యొక్క శక్తిని మరణం, భౌతిక మరియు ఆధ్యాత్మిక మరణంగా సంగ్రహించవచ్చు. ఇది మనిషిపై దేవుని ఉగ్రతకు ఫలితం. పాపము ద్వారా మరణం మనపై పట్టు సాధించింది. అది విశ్వాసికి గతం; అతనికి మరణ పాలన ముగిసింది.
ఆలాగే నిత్యజీవము కలుగుటకై, నీతిద్వారా కృపయు
ఇక్కడ పౌలు పాపము యొక్క పాలనను కృప యొక్క పాలనతో పోల్చాడు. కృప క్రీస్తు యుగాన్ని వర్ణిస్తుంది. క్రీస్తు యొక్క ఏర్పాటు ద్వారా కృప పాప సామర్థ్యాన్ని అధిగమిస్తుంది. కృపలో మన స్థానం మన పాప సామర్థ్యాన్ని అధిగమిస్తుంది. నిత్యజీవానికి సంబంధించి విశ్వాసికి కృప ఇప్పటికే రాజ్యం చేస్తోంది.
మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు మూలముగా ఏలునిమిత్తము
కృప శాశ్వత జీవితానికి రాజ్యం చేస్తుంది. ఇది ప్రజలకు శాశ్వత జీవితాన్ని తీసుకురావడంలో రక్తహీనత కాదు. క్రీస్తు మన మధ్యవర్తిగా మన స్థితిని ఒక యుగం నుండి మరొకదానికి, ఆదాము యుగం నుండి క్రీస్తు యుగానికి మార్చే నిర్ణయాత్మక అంశం. యేసు మన తరపున కృప యొక్క పూర్తి మరియు పూర్తి మధ్యవర్తి.
“మన ప్రభువైన క్రీస్తు” మన రక్షణకు కేంద్రం మరియు చుట్టుకొలత. మనం నిత్యజీవాన్ని కోరుకుంటే, మనం దానిని ఆయనలో మరియు ఆయన కృపతో మాత్రమే కనుగొంటాము. రక్షణ అంతా కృపతో కూడుకున్నది ఎందుకంటే అదంతా ఆయన ద్వారానే.
మనం క్రైస్తవులుగా మారినప్పుడు క్రీస్తు మనకు “నిత్యజీవాన్ని” ఇస్తాడు, తాత్కాలిక జీవితాన్ని కాదు. అతను ఎప్పుడూ ఆ బహుమతిని వెనక్కి తీసుకోడు. మనం ఒక ముఖ్యమైన పాపము చేసే వరకు ఈ జీవితం రెండు సంవత్సరాలు ఉండదు. దేవుడు వాగ్దానాన్ని లేదా బహుమతిని ఉపసంహరించుకోలేడు.
రోమా 11: 29 ఏలయనగా, దేవుడు తన కృపావరముల విషయములోను, పిలుపు విషయములోను పశ్చాత్తాప పడడు.
సూత్రం:
పాపము యొక్క నియమం కృప యొక్క నియమం ద్వారా సమాధానం ఇవ్వబడుతుంది.
అన్వయము:
కృప ఇస్తుంది కానీ పాపము తీసుకుంటుంది. సమర్థించడం అనేది దేవుని ముందు మన స్థితిని ఎప్పటికీ మన హక్కుగా ఉంచుతుంది. ఇది ఒక సారి జరిగే సంఘటన.
ఆ స్థితిని మన అనుభవానికి అన్వయించడం కూడా కొనసాగుతోంది. ఇది అనుభవించడానికి సత్యం యొక్క అనేక అన్వయము అవసరం. అనుభవించడానికి అనేక సూత్రాలను సూచించడం క్రైస్తవ జీవితానికి పరిపక్వతను తెస్తుంది. పాపము మనల్ని దేవుని వైపు మొద్దుబారిపోతుంది. మన స్పృహ నుండి మరియు మన జీవితాల నుండి ఆయనను తుడిచివేయవచ్చు. క్రైస్తవ జీవితం యొక్క ఉద్దేశ్యం ఏమిటంటే, మన ప్రస్తుత స్థితి లేదా స్థితిని దేవుని ముందు మన స్థితికి లేదా స్థానానికి అనుగుణంగా తీసుకురావడం. పరిపక్వత అనేది ఒక ప్రక్రియ. అనుభవానికి సూత్రం యొక్క అనువర్తనాల సంఖ్యతో గుణించబడిన సమయం పరిపక్వతను తెస్తుంది. సమయానుకూలంగా మనల్ని మన ప్రభువైన యేసులా చేయడమే దేవుని ఉద్దేశం.
కృప ఒక రాజ్యం కలిగి ఉంది, అక్కడ మరణం దాని రాజ్యాన్ని కలిగి ఉంది. దేవుని వాదనలన్నీ సిలువ వద్ద కలుసుకున్నాయి.
