ఆయన వచ్చి, పాపమునుగూర్చియు నీతిని గూర్చియు తీర్పునుగూర్చియు లోకమును ఒప్పుకొనజేయును.
సత్యస్వరూపియగు ఆత్మ వచ్చినప్పుడు ఆయన చేసే ఈ మూడు కార్యాలు ఒప్పింపు చుట్టూ తిరుగుతాయి. ఒప్పింపు అనేది రక్షణకు నాంది. “ఒప్పింపు” అంటే వాస్తవాలను బయటపెట్టడం లేదా సత్యాన్ని గూర్చి ఒప్పించడం. అందువల్ల, ఈ పదానికి బయటపెట్టడం లేదా వెలుగులోకి తీసుకురావడం అని అర్థం. తప్పిపోయిన వారిని సువార్తకు బహిర్గతం చేయడమే పరిశుద్ధాత్మ పరిచర్య. క్రీస్తు వద్దకు రావడానికి స్వయంకృషి కంటే ఎక్కువ అవసరం; దానికి అతీంద్రియ కార్యం కావాలి.
సందర్భం మానవ అపరాధానికి సంబంధించినది అయినప్పుడు, ఒప్పింపు మరియు ఒప్పించడం అనే రెండు భావనలు కలిసి వస్తాయి. ఏది సరైనదో నమ్మడానికి పరిశుద్ధాత్మ మనస్సాక్షిని మేల్కొల్పడమే కాకుండా, దేవుని నియమాలను మరియు ప్రమాణాలను ఉల్లంఘించినందుకు ప్రజలను దోషులుగా నిరూపిస్తాడు. “ఒప్పింపు” అనే గ్రీకు పదానికి గద్దించడం కంటే ఎక్కువ అర్థం ఉంది; అది ఏది నిజమో నిరూపించడానికి ఒక వాదనను నిర్మించే భావనను కూడా కలిగి ఉంటుంది. అందువల్ల, “ఒప్పింపు” అనే భావనకు అర్థం ఏమిటంటే, ఆత్మ వ్యక్తిగతంగా లోకాన్ని దాని అపరాధం గురించి ఒప్పించడమే కాకుండా, యేసును రక్షకునిగా స్వీకరించమని వారిని పిలుస్తాడు.
పాపమునుగూర్చియు,
పరిశుద్ధాత్మ మొదటగా దోషారోపణ చేసే విషయం “పాపము.” “పాపము” అనేది ఏకవచనం. పరిశుద్ధాత్మ ఒకే ఒక్క పాపము గురించి దోషారోపణ చేస్తుంది—అదేమిటంటే, యేసు రక్షకుడని నమ్మకపోవడం అనే పాపము (యోహాను 3:18). దీనిని మనం తర్వాతి వచనంలో చూస్తాము.
నీతిని గూర్చియు,
“నీతి” అనేది దేవుని నీతి. ఆయన దృష్టిలో అంగీకారం పొందడానికి ఆయన సొంత నీతియే ప్రమాణం. దేవునితో నిత్య స్థానాన్ని సంపాదించుకోవడానికి మానవ నీతి సరిపోదని ఇది చూపిస్తుంది.
తీర్పునుగూర్చియు
యేసును మరియు పాపాల కొరకు ఆయన చెల్లించిన మూల్యాన్ని గురించి ప్రజలు ఏమనుకుంటున్నారనే దానిపై దేవుని తీర్పు ఆధారపడి ఉంటుంది.
సూత్రం:
శాశ్వతమైన విషయాల గురించి ప్రజలను అతీంద్రియంగా ఒప్పించగలది పరిశుద్ధాత్మ మాత్రమే.
అనువర్తనం:
పరిశుద్ధాత్మ చేసే పని యొక్క సారాంశం:
-యేసునందు అవిశ్వాసం యొక్క వాస్తవికత
-క్రీస్తు అందించే నీతి లభ్యత
-క్రీస్తును తిరస్కరించిన వారిపై దైవిక తీర్పు అనివార్యం
పరిశుద్ధాత్మ, మనుష్యులను “పాపము,” “నీతి,” మరియు “తీర్పు” విషయాలలో ఒప్పింపునకు తీసుకురావడానికి ప్రేరేపకాలను ఉపయోగిస్తుంది. తండ్రి ఆకర్షిస్తాడు (యోహాను 6:44) మరియు ఆత్మ ఒప్పిస్తుంది. దేవుని సత్యాన్ని అణచివేయడానికి మానవులకు ఒక ప్రవృత్తి ఉంది (రోమా 1:18). ఆ ప్రతిఘటనను ఛేదించడానికి ఆత్మ యొక్క అతీంద్రియ కార్యం అవసరం.
మానవజాతి అవిశ్వాసం అనే ఏకైక పాపానికి దోషులుగా ఉంది. క్రీస్తు నీతి ప్రమాణం క్రింద ఆత్మ వారిని ఒప్పిస్తుంది. దేవుడు వారిని సాతానుతోను మరియు అతని ప్రపంచ దృష్టితోను కలిపి తీర్పు తీర్చాడు.
కొన్ని సందర్భాలలో ఆత్మ యొక్క ఒప్పించే కార్యం మార్పును తెస్తుంది మరియు ఇతర పరిస్థితులలో తీసుకురాదు. ఆయన చేసే పని క్రీస్తు పట్ల కఠినత్వాన్ని పుట్టించవచ్చు. ఆయన లోక వ్యవస్థ మరియు దానిలోని భాగాల యొక్క తప్పులను గద్దింపుతో మరియు ఒప్పించడంతో ఖండిస్తాడు. ఈ వచనంలో పేర్కొన్న మూడు వర్గాల విషయంలో వారి ఆత్మసంతృప్తిలో ఆయన వారిని వదిలిపెట్టడు. ఆత్మ పరిచర్య దేవుని ఎదుట లోకం యొక్క అపరాధాన్ని స్థాపిస్తుంది. కొందరు ఆయన ఒప్పించడానికి సానుకూలంగా స్పందిస్తారు, కానీ ఇతరులు ఆత్మ యొక్క ప్రేరణలను తిరస్కరిస్తారు. భూమి మీద జీవించిన వారెవరూ వారి ఆత్మకు ఆత్మ చేసే పరిచర్య ద్వారా ప్రభావితం కాకుండా ఉండరు.
సందేశాన్ని అందించేవారు ప్రజలకు యేసు అవసరాన్ని గూర్చి ఒప్పించలేరు; అది కేవలం పరిశుద్ధాత్మ పరిచర్య మాత్రమే. ఆత్మ చొరవ లేకుండా మనిషి దేవుని వైపు ఏ అడుగు వేయలేడు. ఆత్మ కార్యం లేకుండా ఎవరూ తమ నిత్య అవసరాన్ని గ్రహించలేరు. ఆ విషయంలో మొట్టమొదటి మరియు ప్రధానమైన బాధ్యత దేవునిపైనే ఉంది. అది చేయడానికి పరిశుద్ధాత్మ యొక్క అతీంద్రియ పరిచర్య అవసరం. దేవుని చిత్తం నుండి స్వతంత్రంగా ఉండే మానవ సంకల్పం, తనంతట తానుగా యేసుపై విశ్వాసం ఉంచడానికి శక్తిహీనమైనది, అసమర్థమైనది, సరిపోనిది మరియు చేతకానిది. దైవకార్యం లేకుండా మానవ సంకల్పానికి శక్తి లేదని గుర్తించడం ముఖ్యం.
