శరీర మూలముగా జన్మించినది శరీరమును ఆత్మమూలముగా జన్మించినది ఆత్మయునై యున్నది.
ఈ వచనము భౌతిక మరియు ఆధ్యాత్మిక జన్మము మధ్య వ్యత్యాసాన్ని సూచిస్తుంది. ఈ రెండు గోళాలు ప్రాథమికంగా భిన్నమైనవని అనునది ఒక సూత్రం.
శరీర మూలముగా జన్మించినది శరీరమును,
“శరీరము” ఇక్కడ భౌతిక శరీరం మరియు మానవ స్వభావాన్ని సూచిస్తుంది. మనుషులు మాత్రమే మనుషులకు జన్మనివ్వగలరు. ఒక వర్గమునకు చెందినవి వాటిని పోలినవాటిని ఉత్పత్తి చేస్తుంది. భౌతిక జీవితం భౌతిక జీవితాన్ని ఉత్పత్తి చేస్తుంది మరియు ఆత్మ ఆధ్యాత్మిక జీవితాన్ని ఉత్పత్తి చేస్తుంది.
ఆత్మమూలముగా జన్మించినది ఆత్మయునైయున్నది.
ఆత్మ మాత్రమే ఆధ్యాత్మిక జీవులను పుట్టించగలదు. ఆధ్యాత్మిక జన్మను అనుభవించే వారు పరిశుద్ధ ఆత్మ యొక్క పని ద్వారా అలా చేస్తారు. ఆత్మ క్రీస్తును విశ్వసించే వారి స్వభావాన్ని మారుస్తుంది; తిరిగి జన్మించిన వ్యక్తికి కొత్త స్వభావం ఉంటుంది. నిత్యజీవాన్ని పొందేందుకు ఆత్మ ద్వారా జన్మించడం అనేది ప్రధానమైన అంశం.
సూత్రం:
భౌతిక జన్మము మరియు ఆధ్యాత్మిక జన్మము రెండు భిన్నమైన మరియు విభిన్నమైన రంగాలు.
అన్వయము:
రక్షణ భౌతిక జీవితానికి అదనంగా కాదు; ఇది దేవునితో జీవితం యొక్క సరికొత్త ప్రారంభం, ఆధ్యాత్మిక జన్మము. భౌతిక జీవితం మరియు ఆధ్యాత్మిక జీవితం వాస్తవికత యొక్క రెండు విభిన్న రంగాలు. ఏ మానవ వ్యవస్థ ద్వారా మనం ఆధ్యాత్మిక జీవితాన్ని పొందలేము. రక్షణ అనేది మానవ అధ్యాపకులు లేదా కృషిపై ఆధారపడి ఉండదు. మన ఆధ్యాత్మిక దివాళా తీయడాన్ని వినయంగా అంగీకరించడం అవసరం (ఫిలిప్పీ 3:8-9).
ఆధ్యాత్మిక జీవితం భౌతిక జీవితానికి భిన్నంగా భౌతిక మరియు భౌతికేతర కోణంలో కాకుండా మర్త్య మరియు అమరత్వం అనే అర్థంలో భిన్నంగా ఉంటుంది. దేవుడు అమరుడు మరియు మనము రక్షణ వద్ద అతని శాశ్వత జీవితాన్ని పొందుతాము. మేము అతని అమర జీవితాన్ని పంచుకుంటాము.
రక్షణ అనేది మనం ఉత్పత్తి చేయడం లేదా తయారు చేయడం కాదు. ఇది మనం అనుభవిస్తున్నది. ఇది పునరుత్పత్తి, కొత్త జీవితాన్ని ఉత్పత్తి చేసే జన్మము. శరీరము శరీరమును మాత్రమే ఉత్పత్తి చేస్తుంది, అంతకంటే ఎక్కువ ఏమీ లేదు. ప్రజలు తమ స్వశక్తితో దేవుని దగ్గరకు రాలేరు. పురుషులు పిల్లలను పుట్టించగలరు కానీ మరేమీ కాదు. ఇది అక్షసంబంధమైనది. ఇలా ఉత్పత్తి చేస్తుంది; శరీరము శరీరమును పుట్టిస్తుంది. ఒక ప్రవాహం దాని మూలం కంటే ఎప్పుడూ పైకి ఎదగదు. కుక్క పిల్లులను పుట్టించదు. మనిషికి సహజమైన దానిని మాత్రమే మనిషి ఉత్పత్తి చేయగలడు. అందుకే అతడు స్వతహాగా పాపాత్ముడు.
రక్షణ బాహ్య అనుగుణ్యత ద్వారా రాదు; దానిని ఉత్పత్తి చేసేది పరిశుద్ధాత్మ. తన దిగజారుడు స్వభావంతో కదిలిన మనిషి దేవుని దగ్గరకు రాలేడు. మన సహజ జన్మ ఫలితంగా మనం ఉన్నదంతా మన పాపపు స్వభావమే. ఇది ఒక శక్తివంతమైన వైకల్యం.
మనిషిలోని దేనిపై ఆధారపడి దేవుడు మనలను రక్షించడు. మతంతో మన జీవితాలను మెరుగుపరుచుకోవడం సాధ్యమే, కానీ ఇది ఒక ముఖద్వారం. మనం అపరిశుభ్రమైన నీటి బావిపై పంపును పెయింట్ చేయవచ్చు, కానీ అది నీటిని శుద్ధి చేయదు. మానవ ప్రయత్నంతో ఏ మనిషి దేవుని దగ్గరకు రాలేడు. శరీరము శరీరమును మాత్రమే ఉత్పత్తి చేస్తుంది. మన కొత్త స్వభావమే మనలో ఏదైనా మంచికి సంబంధించిన ఏకైక అంశం. ఆ స్వభావం పాపం చేయలేనిది.
