పవిత్రులకు అన్నియు పవిత్రములే గాని అపవిత్రులకును అవిశ్వాసులకును ఏదియు పవిత్రమైనది కాదు; వారి మనస్సును వారి మనస్సాక్షియు అపవిత్రపరచబడియున్నవి.
గాని అపవిత్రులకును
ఈ వచనము యొక్క రెండవ ప్రాథమిక సూత్రం ఏమిటంటే, అపవిత్రమైన మరియు అవిశ్వాసం ఉన్నవారికి ఏదీ పవిత్రమైనది కాదు. సిద్ధాంతం మరియు జీవితంలో అపవిత్రులు ఎందుకంటే వారు “అవిశ్వాసులు” కాబట్టి. వారి ప్రాథమిక సమస్య ఏమిటంటే వారు దేవుని వాక్యాన్ని విశ్వసించలేదు. వారు తమ “క్రియల” ద్వారా దేవుని”తిరస్కరిస్తారు” (వ. 16).
తీతు 2: 14 ఆయన సమస్తమైన దుర్నీతినుండి మనలను విమోచించి, సత్క్రియలయందాసక్తిగల ప్రజలను తన కోసరము పవిత్రపరచుకొని తన సొత్తుగా చేసికొనుటకు తన్నుతానే మనకొరకు అర్పించుకొనెను.
అవిశ్వాసులకును
వారి అవిశ్వాసం వారు తమ సన్యాసంపై విశ్రాంతి తీసుకోవడానికి దేవుని కృపను తిరస్కరించారనే వాస్తవంపై ఆధారపడి ఉంటుంది. సిలువపై క్రీస్తు చేసిన పనిని స్వీయ-అధోకరణం తిరస్కరిస్తుంది. అతని బాధలు మా పాపాలకు పూర్తిగా మూల్యాన్ని చెల్లించాయి. మనం పాపములకు శిక్షను తీసుకోవడానికి ప్రయత్నించడం మన పాపాలకు చెల్లించడానికి క్రీస్తు ఏమి చేసాడో అర్థం చేసుకోవడం ద్వారా తిరస్కరిస్తుంది.
ఏదియు పవిత్రమైనది కాదు;
మనిషి అంతర్గత జీవితం స్వచ్ఛంగా లేకుంటే ఏదీ స్వచ్ఛంగా ఉండదు. అంతర్గతంగా అపవిత్రమైన వారికి ఏదీ పవిత్రమైనది కాదు. జుడాయిక్ గ్నోస్టిక్ యొక్క సూత్రం ఏమిటంటే, ప్రతిదీ వారి పూర్వీకులతో పవిత్రముగా ఉంటుంది. వారి ఆచార వ్యవహారాలకు అనుగుణంగా ఉన్నంత మాత్రాన వారి పాత్ర ఎలా ఉంటుందో పట్టింపు లేదు. వారి ఆచార పవిత్రత అన్నింటికంటే ముఖ్యమైనది. వారు దేవుని నుండి ప్రత్యక్షతపై తమ మానవ నిర్మిత నిబంధనలకు విలువ ఇస్తారు.
వారి మనస్సును వారి మనస్సాక్షియు అపవిత్రపరచబడియున్నవి.
అబద్ద బోధకుల సమస్య అంతర్గతమైనది, బాహ్యమైనది కాదు. వారి అవిశ్వాసం అపవిత్రమైన మనస్సును ఉత్పత్తి చేసింది మరియు మనస్సాక్షిని మట్టుబెట్టింది. మనస్సాక్షి అనేది మన ప్రమాణాలు మరియు ప్రమాణాలను కలిగి ఉంటుంది. వారు ఏమి చేయాలనుకుంటున్నారో దానికి సరిపోయేలా వారు తమ మనస్సాక్షిని మార్చవచ్చు లేదా విస్తరించవచ్చు.
1 యోహాను 2: 4 ఆయనను ఎరిగియున్నానని చెప్పుకొనుచు, ఆయన ఆజ్ఞలను గైకొననివాడు అబద్ధికుడు; వానిలో సత్యములేదు.
సూత్రం:
పవిత్రత సంక్రమము కాదు కాని అపవిత్రత సంక్రమిస్తుంది.
అన్వయము:
దేవునితో సహవాసం నుండి మనిషి యొక్క అపవిత్రత అతను చేసే ప్రతిదానిని తాకుతుంది. అతను పూర్తిగా భ్రష్టుడయ్యాడు. ఈ సిద్ధాంతం ప్రతి ఒక్కరూ పూర్తిగా చెడ్డవారని అర్థం కాదు. పాపం ప్రతి ఒక్కరిని అతని ఉనికి యొక్క అన్ని రంగాలలో తాకుతుందని దీని అర్థం. అపవిత్రత సంక్రమించేది. పవిత్రత అనేది దేవుని నుండి మాత్రమే వస్తుంది. క్రీస్తు మరణం ద్వారా మానవునికి పవిత్రతను తెలియజేయగలవాడు ఆయన ఒక్కడే.
వ్యక్తి వెలుపల ఏదీ అంతర్గతంగా పవిత్రమైనది కాదు. పవిత్రత అనేది అంతర్గత సమస్య, బాహ్యమైనది కాదు. ప్రభువు దీనిని కూడా బోధించాడు (మత్తయి 7:15; లూకా 11:39-41). వ్యక్తి అంతర్గతంగా స్వచ్ఛంగా ఉంటే బయట ఏదీ అతన్ని భ్రష్టు పట్టించదు. లోపల అవినీతి ఉంటే అతడు చేసేదంతా అపవిత్రమే.
నిజమైన పవిత్రత క్రీస్తు కృప నుండి మాత్రమే వస్తుంది. ఇది బాహ్య ప్రవర్తన నుండి రాదు. విశ్వాసము యొక్క ప్రాథమిక తత్వశాస్త్రం ఏమిటంటే, మనిషి క్రీస్తు చేసిన దాని ద్వారా కాకుండా అతను చేసే దాని ద్వారా దేవుని అనుగ్రహాన్ని పొందగలడు. మనము క్రీస్తుకు ప్రతిదానికీ రుణపడి ఉన్నాము అనే ఆలోచన మతపరమైన వ్యక్తులకు ఆమోదయోగ్యం కాదు. మతంలో అంతర్లీనంగా విలువైనది ఏదీ లేదు. దేవుని రక్షణ మరియు పవిత్రీకరణ ప్రణాళికలో ప్రాథమికంగా సరైనది ఉంది.
మనస్సాక్షి మన ప్రమాణాలు మరియు ప్రమాణాలను కలిగి ఉంటుంది. సిద్ధాంతం ఆత్మకు ఆ ప్రమాణాలను మరియు ప్రమాణాలను ఇస్తుంది. ఈ రోజు సువార్తికులు ఖాళీ విశ్వాసాలను కొనుగోలు చేయడానికి కారణం వారికి బైబిల్ తెలియదు. ప్రపంచం నుండి ప్రమాణాలను ఎదుర్కోవటానికి వారి ఆత్మలలో తగినంత సిద్ధాంతం లేదు. వారు తమ ఆలోచనను బానిసలుగా చేసుకోవడానికి ప్రపంచ వ్యవస్థ నుండి ఖాళీ ఆలోచనలను అనుమతిస్తారు. వారు ఈ అబద్ధాలను నమ్మినప్పుడు, వారు మోసానికి గురవుతారు.
సిద్ధాంతాన్ని తిరస్కరించేవారు తమ ఆలోచనలో అపవిత్రులు. మనిషి నోటిలోకి వెళ్ళేది కాదు కానీ అతని హృదయంలో నుండి బయటకు వచ్చేది అతన్ని అపవిత్రం చేస్తుంది (మత్తయి 15:11, 15-20; మార్కు 7:14-22; లూకా 11:38-41).
రోమా 14: 23 అనుమానించువాడు తినినయెడల విశ్వాసములేకుండ తినును, గనుక దోషి యని తీర్పు నొందును. విశ్వాసమూలము కానిది ఏదో అది పాపము.
